Kohet e fundit problemi i refugjateve ka marre ne Evrope nje tingellim te ri. Nga njera ane, statistika e Kryesise se Komisari suprem te OKB-se per punet e refugjateve sikur flet per nje tendence te favorshme. Nder te tjera, sipas te dhenave te saj, botuar me 6 shtator ne Gjeneve, numri i kerkesave per dhenien e strehimit ne vendet e zhvilluara u shkurtua deri ne 18% per gjysmen e pare te vitit ne vazhdim ne krahasim me periudhen analogjike te vitit te kaluar.

Mirepo tendenca e lartepermendur nuk eshte dhe aq e njeanshme. Se-pari me shume refugjate vijne, si dhe me pare, nga Ballkani, ne radhe te pare, nga Serbia e Mali i Zi, duke perfshire edhe Kosoven. Qytetaret e saj kerkojne strehim ne vendet e zhvilluara pothuajse dyhere me shpesh, se, p.sh., banoret e Irakut te pershfire nga kaosi dhe terrori. Dmth. edhe sot, pothuajse 15 vjete pas shperberjen e ish-Jugosllavise, nuk mund te flitet kurresesi per kapercimin e krizes ballkanike, sidomos, te pjeses se saj perberese humanitare.

Nje gje tjeter e afte qe te shpjegoje shkurtimin e numrit te kerkesave per dhenien e strehimit, pa dyshim, eshte e lidhur me ate se eshte bere me e rrepte tani politika e vendeve te Evropes Perendimore ndaj refugjateve dhe mergimtareve. Aktet terroriste ne Evrope se bashku me krizen rreth aprovimin te kushtetutes evropiane shkaktuan tundimin per t’u ndare nga Ballkani i paqete me nje perde te re te hekurte ne formen e vizave dhe pengesave te tjera.

Duke i ndihmuar refugjatet nga Ballkani, Rusia jo vetem qe verteton pjesemarrjen e vet active ne zgjidhjen e problemeve te rajonit, por ne kete menyre u jep edhe nje shenje te qarte vendeve te tjera, se Ballkani ka nevoje per ndihme, dhe jo per izolim.